பதினான்காவது அறை – புத்தக விமர்சனம்

0
55

பதினான்காவது அறை – ஹிட்ச்காக் தொகுத்த மர்மக் கதைகள் (தமிழில் யூமா வாசுகி)

பெரும்பாலானோர் மர்மக் கதைகளை துப்பறியும் கதைகளோடு குழப்பிக் கொள்கிறார்கள். மர்மக் கதைகளில் அவை ஒரு வகை மட்டுமே. மனோதத்துவ பின்புலத்தில் எழுதப்பட்ட மர்மக் கதைகள் எனக்கு எப்போதும் உவப்பானவை. அவை மனித மனங்களின் இருண்மைப் பக்கங்களைப் பேசுவதன் மூலம் முக்கியத்துவம் பெருகின்றன.

தமிழில் மர்மக் கதைகளுக்கான இடம் என்ன? இங்கு, அவை பெரும்பாலும் ஆரம்ப கட்ட வாசகனுக்கான நுழைவு வாயிலாகவே இருக்கின்றன. இன்றைய தேர்ந்த படிப்பாளிகள் பலரும் அங்கிருந்துதான் தனது வாசிப்பைத் தொடங்கியிருப்பார்கள்.

தமிழ் இலக்கியத்தின் முன்னோடிகளில் எத்தனை பேர் மர்மங்களின் அழகியலை முன் வைத்து கதைகள் எழுதியிருக்கிறார்கள் என்று யோசித்தால் அவர்களையும், அவர்கள் எழுதிய கதைகளையும் விரல்விட்டு எண்ணிவிட முடியும் என்பதுதான் உண்மை. என்னால் உடனடியாக புதுமைப் பித்தன், சுஜாதா மற்றும் ஜெயமோகன் (உலோகம்) போன்றவர்களைத்தான் நினைவுக்குக் கொண்டு வர முடிகிறது. சுஜாதா எழுதிய மர்மக் கதைகளின் தொகுப்பு ஒன்றினை உயிர்மை வெளியிட்டு இருப்பதாக ஞாபகம்.

புதுமைப் பித்தனின் “காஞ்சனை” இந்த வகையில் மிக முக்கியமான கதை. அவரது மற்ற மர்மக் கதைகள் கொலைகாரன் கை (மாபஸானின் கதை ஒன்றைத் தழுவி எழுதப்பட்டது), டாக்டர் சம்பத், குற்றவாளி யார், ஒரு கொலை அனுபவம் போன்றவையெல்லம் என்னளவில் சுமாரான கதைகளே; பெரிதும் பேசப்படாதக் கதைகளும் கூட.

இத்தொகுப்பில், மர்மத் திரைப்படங்களின் மன்னனான ஹிட்ச்காக் தொகுத்த அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட மர்மக் கதைகளிலில் இருந்து ஏழு கதைகளை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்து தமிழாக்கியிருக்கிறார்கள். அவரை பற்றிப் பேசுவதற்கு இந்தச் சின்னக் கட்டுரையில் இடம் போதாது. அன்னாரைப் பற்றித் அறிந்து கொள்ள விரும்புபவர்களுக்கு சைக்கோ, வெர்டிகோ, தி பர்ட்ஸ், ரியர் விண்டோ (சமீபத்தில் வெளியாகி அதிகம் பேசப்பட்ட மணிகண்டனின் ‘குற்றமே தண்டனை’ படம் கூட இதன் பாதிப்பில் எடுக்கப்பட்டதே) போன்ற அவரது திரைப்படங்களையே பரிந்துரைக்கிறேன்.

மர்மக் கதைகளின் ஆதாரமே அவற்றின் எதிர்பாராத திருப்பங்களில் தாம் பொதிந்து இருக்கிறது. அப்படியொரு அற்புதமான திருப்பத்தைக் கொண்டமைந்த சிறுகதை ‘கறுப்புத் தொப்பி’. மேம்போக்கான கதைசொல்லலில் இப்படியான திருப்பங்கள் சாத்தியமில்லை. ஏனென்றால், கதைக்குள் நுழையாத வாசகன் எப்போதும் விழிப்புடனே இருக்கிறான். அதன் காரணமாக அவனுக்கு எதிர் வரும் திருப்பங்களை யூகிப்பது எளிதாகி விடுகிறது. எனவே நல்ல திருப்பு முனை கொண்ட கதைகளுக்கு வாசகனைத் தன்னுள் கரைத்துக்குள்ளும் வித்தை அவசியம். அப்படியானதொரு சிறுகதை தான் ‘கறுப்புத் தொப்பி’.

ஒரு நல்ல மர்மக் கதையில் அதன் முடிவைப் பற்றிய குறிப்புகள் கதை நெடுகிலும் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் (இதே உத்தியை மர்மத் திரைப்படங்களிலும் காணலாம்). கதையின் முடிப்பு, அந்த குறிப்புக் கண்ணிகளை இணைக்கும் விதமாய் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். அது வலிந்து திணிக்கப்படாமல் இயல்பாக அமைவது தான் அந்தக் கதையை உயிர்ப்புடன் வைக்கிறது. அந்த வகையில் முக்கியமான ஒரு கதை, இத்தொகுப்பில் இருக்கும் “விலங்குப் பயிற்சியாளர்”.

நல்ல த்ரில்லர் குறும்படம் எடுக்க விரும்பும் நண்பர்கள் இந்தப் புத்தகத்தின் தலைப்புக் கதையாக இருக்கும் ‘பதினான்காவது அறை’ சிறுகதையை பரிசீலிக்கலாம். சரியான ‘மேக்கிங்’ அமைந்தால் மிகச் சிறப்பான குறும்படமாக வருவதற்கான எல்லா அம்சங்களும் அந்தச் சிறுகதையில் பொதிந்துள்ளன. ஏற்கனவே இதில் இடம்பெற்றுள்ள, ராபர்ட் கோல்வி எழுதிய “மரண மணி” என்னும் சிறுகதை, “குற்றமே தண்டனை” என்னும் படமாக இயற்றப்பட்டு படம் பெரிதும் பேசவும் பட்டது. அதனால் தானோ என்னவோ அந்தப் படத்தின் டைட்டில் கார்டில் கதை, திரைக்கதைக்கு யார் பெயரையும் போடவில்லை.

இந்தத் தொகுப்பில் எனக்கு மிகப் பிடித்த கதையாக ‘ நேரடி சாட்சி’ சிறுகதையைக் கூறுவேன். சமீபத்தில் அராத்துவின் நூல்கள் வெளியீட்டு விழாவில் பேசிய ஜெயமோகன் ( நன்றி : ஷ்ருதி டிவி நண்பர்கள்), அறம் எனப்படுவதற்கு முற்றிலும் எதிர் நிலையில் நின்று எழுதப்படுகிற எழுத்துக்களைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார். இந்தக் கதை, அந்த வகையைச் சாரும். இந்தக் கதையை வாசித்து முடித்ததும், திரும்ப இந்தத் தொகுப்பை எடுப்பதற்கு எனக்கு மூன்று நாட்கள் தேவைப்பட்டன.

விமலாதித்த மாமல்லன் “தி இந்து”-வில் எழுதிய ‘புனைவு என்னும் புதிர்’ பத்தியில் இப்படி எழுதியிருப்பார் – “எழுத்தாளனால் அவன் காணாத உலகத்தின் பாத்திரமாய் எப்படி ஆக முடிகிறதோ அதே போல, தேர்ந்த வாசகன் அவனுக்குக் காட்டப்படும் உலகை, அதுவரை பார்த்திராத போதிலும் சட்டெனப் பிடித்துக்கொள்கிறான்.”

இத்தொகுப்பிலுள்ள கதைகளை வெறும் மர்மக் கதைகள் என்பதைத் தாண்டி, கொஞ்சம் கூடுதலாக மெனக்கெட்டு அதன் நுட்பங்களை உணர முட்படும் வாசகனுக்கு மிகச் சிறந்த வாசிப்பனுபவம் காத்திருக்கிறது. யூமா வாசுகி, தனது இடரலற்ற செம்மையான மொழிப்பெயர்ப்பின் மூலம் அதைச் சாத்தியமாக்கியிருக்கிறார்.

தமிழிலும், இவை போன்று மனதின் ஆழங்களைப் பேசும் மர்மக் கதைகளை யாராவது தேடித் தொகுத்தால் சிறப்பாக இருக்கும்.

-கார்த்திக் பாலசுப்பிரமணியன்

561total visits,2visits today